Home
Nederlands
De basis
Inleiding
de zoektocht
tijdlijn
de goede dagen
de slechte dagen
de goede dagen 2
weetjes
Gevecht met het GGZ
Kunst
Kunst 2
Kunst 3
Fotoalbum
Deutsch
Die Reise
Zeitleiste
Wissenswert
Sitemap
Gastenboek

 Tussen de alchimist en de kunstenaar bestaan enkele significante overeenkomsten.

In beiden brandt het heilige vuur van de obsessie,

beider handelen wordt bewogen door de wens om de materie

aan zichzelf te laten ontstijgen en de procesgang in zowel de alchimie

als in de beeldende kunst is voor niet-ingewijden dikwijls duister en ondoorgrondelijk. 

Van de alchimie rest ons slechts haar discours: een tekst, doordrenkt van verlangen.


Wij kennen aan haar handelen geen betekenis meer toe,

maar wat blijft is de metafoor van de transcendentie.

 

 

 

 

Het ethische in de kunst ontstaat vanuit een op de menselijke

moraal georiënteerd levensperspectief en beoogt allerlei

door alle tijden heen heersende en geldende maximes 

en daaruit afgeleide categorische imperatieven tegen de waan van de dag

en het licht van de eeuwigheid te houden.

 

 

Sinds de Verlichting willen wij mensen namelijk niets liever

dan onze eigen mensensoort middels ons gezonde verstand kunnen veilig stellen voor de verre toekomst.

Dat verlangen is sinds de vijftiende eeuw door Paracelcus geïnitieerd,

door Newton gerealiseerd, door Kant gedefinieerd, door Hegel geromantiseerd,

door Schopenhauer en Nietszche bekritiseerd, door Freud gepsychologiseerd,

door Marx gepolitiseerd, door Heidegger geontologiseerd, door Lacan gesymboliseerd,

door Baudrillard gesimulacreerd en door de huidige geopolitiek opnieuw op de kaart gezet.

Welke wereld wensen wij onszelf, onze naasten en onze nazaten?

 

 

 

in ruimtelijke steen gaat het allemaal veel langzamer.
Steen dwingt een eigen tempo af, naar steen moet ik me schikken en voegen,

steen vertraagt, steen maakt me langzaam, geduldig en meegaand, maar ook buitengewoon volhardend.


Dat komt allemaal door de weerstand die steen biedt!

Het is niet meer de nabootsing van de uiterlijke aanschouwing (externe empirie),

noch allerlei al of niet bewust gesymboliseerde vertolkingen

van diepgevoelde persoonlijke emoties, gevoelens, sentimenten

en overige zieleroerselen (interne empirie) die mij als steenhouwer nog kunnen moveren en motiveren.


Integendeel, ik ben onderhand allereerst verslingerd aan het steenhouwen zélf.


Ik behoef als ik in een nieuw stuk steen begin te hakken helemaal nog geen ‘item’

a) hij moet in alle drie dimensies van de ruimte (hoogte, lengte en breedte) in de steen ingrijpen;
b) aldus worden in de amorfe massa volumes onderscheiden die zich noodzakelijk tot elkaar verhouden;
c) iedere eerste ingreep in de steen sorteert des te meer effect naarmate hij méér diagonaal op de contourlijnen van de amorfe massa komt te staan.

 

 

 

 

 

Het echte geluk is het onbeperkte gebruik van het verstand.Aristoteles.
Wege entstehen dadurch, dass man sie geht. Franz Kafka