Home
Nederlands
De basis
Inleiding
de zoektocht
tijdlijn
de goede dagen
de slechte dagen
de goede dagen 2
weetjes
Profession
de andere
school 2011/2012
Leerlijn Duits
Motivactie
Niveaukeuze
visie over onderwijs
gedachten in beelden
Griekenland
Gevecht met het GGZ
Kunst
Fotoalbum
Deutsch
Die Reise
Zeitleiste
Wissenswert
Sitemap
Gastenboek

 Mijn vrouw 

Nooit gedacht dat....

Samen.Alleen zouden we de helft van ons zelf missen.

Zo verschillend als het kan, dag en nacht, zon en maan....en toch.

Integriteit,humor,de manier waarop....heel herkenbaar. Inmiddels 15 jaar getrouwd.

We zijn verandert, allebei. We hebben moeite de basis van onze relatie vast te houden. Ze zit nu, 2017, ook met een Burn-out thuis. Samen ziek zijn wrijft. Nu zitten de verschillen in onze weg. We praten nauwelijks nog samen,ik ben helemaal in mezelf gekeert, zij ventileerd naar buiten. Zo mag het niet meer lang verder gaan, of ik geef ons samen geen kans op een goed eind. 

 

 

 

 

 

 

 

Ik probeer de mensen op afstand te houden.

Mijn veiligheidszone is erg groot. Niemand mag erin.

 

 

 

 

 

 

 

Monique , mijn beste vriendin , die me door alles doorheen sleept,luistert, me begrijpt zonder dat ik moet uitleggen.

Wat ik ook voor stomme dingen uithaal, ze is er gewoon voor me.

Midden in de nacht of op vakantie aan het andere eind van de wereld...

Een spiegel voor mij, Monique, je hebt me meer dan 1 keer al van de afgrond terug gehaald. En ook jij vecht nog steeds elke dag om weer in het leven terug te keren. Zou ik maar een toverstaf hebben en je weer gelukkig kunnen toveren.

 

 

 

 

 Ik mis mijn werk, de school, sommige van de collega, integer,    relativerend, ervaren.

 

Maar nog belangrijker:

de interactie met de leerlingen. 

 

 Kwijt.

 

Jezelf zijn.  Misschien zou ik het aan hun moeten vragen wie dat is.

Ik lees feedback van collega"s en enquêtes van leerlingen,

en ik heb geen idee wie de mens is die zij beschrijven.

Ik herken me er niet in. Alsof het over een ander iemand gaat. Zo vol respect en enthousiast...

 

Ik ben mezelf kwijt. 

 

En elke therapeut heeft een ander plakkertje voor mij, maar een behandeling van begin tot eind zat in al de jaren er nog niet in.

En nu, begin 2017, heb ik wel nog dezelfde psychiater, maar moet opnieuw beginnen. Geen gesprekken meer met sociotherapeut, geen herkenning en uitleven in de creatieve therapie met vrouwen uit dezelfde hoek. Mijn vrouw weigert op het moment de systeemgesprekken, en ze heeft ook gelijk. Ze staat nu zelf op de wachtlijst voor de specialistische GGZ en moet hier snel beginnen uit het gat te kruipen.

 

 

Het echte geluk is het onbeperkte gebruik van het verstand.Aristoteles.
Wege entstehen dadurch, dass man sie geht. Franz Kafka